چرا استراتژیستهای آمریکایی در برابر ایران در حال بازنگری هستند؟!
در دنیای سیاست بینالملل، تفاوت میان «تهدید» و «توانایی» بسیار است. اخیراً، گزارش وال استریت ژورنال به نکتهای کلیدی اشاره کرده که بسیاری از سیاستمداران آمریکایی سعی در نادیده گرفتن آن دارند و آن اینکه «در معادلات کنونی، ایران است که مدیریت مسیر را در دست دارد» و آمریکا در موضعی واکنشگرایانه قرار گرفته است. وقتی شاهد تهدیدات تهاجمی و موضعگیریهای حداکثری از سوی شخصیتهایی مانند ترامپ هستیم، باید میان «جنگافروزی رسانهای» و «واقعیت میدانی» تمایز قائل شویم. تهدید به حمله به زیرساختها، بیش از آنکه یک استراتژی نظامی باشد، یک ابزار برای «کنترل روایتها» است. هدف ترامپ از این رفتارهای تهاجمی، پوشاندن این واقعیت است که آمریکا در حال از دست دادن قدرت تعیینکنندگی خود در برابر ایران است. این نوع رفتار، در علم سیاست، «فرار به جلو» نامیده میشود؛ تلاشی برای منحرف کردن توجه جهان از ناتوانی در تغییر معادلات، به سمت ایجاد هیجانات کاذب. لذا باید از نگاه صرفاً تهاجمی عبور کرد و این واقعیت را پذیرفت که مدیریت بحران در منطقه، اکنون از مسیرهای متفاوتی عبور میکند؛ مسیری که در آن، کلام و عمل ایران، تعیینکننده اصلی است. 1405.05.16
