قدرت و دیپلماسی دو بال یک پرنده هستند
دیپلماسی بدون قدرت، «تسلیم» و قدرت بدون دیپلماسی «تلاطم»است. باید با تکیه بر اراده ملی و برتریهای نظامی-استراتژیک میتوان دشمن را به نقطهای رساند که احساس کند تنها راه نجاتش، پذیرش شرایط ایران اسلامی است.لذا پیروزی در جنگ ترکیبی زمانی حاصل میشود که با «بصیرت» و «قدرت»، مذاکره را به جایگاهی برای تحمیل اراده ملی تبدیل کنیم، نه جایی برای خواهش و امتیاز دادن.
مذاکره از موضع قدرت، تنها راهی است که منجر به تامین منافع ملی میگردد
از منظر استراتژی، مذاکره در شرایط جنگی یک رویکرد مقتدرانه و پیششرط محور است. مذاکره نباید برای درمان دردهای تحریم باشد، بلکه باید پاداش پیروزی مقاومت باشد، یعنی ابتدا باید قدرت را به رخ کشید و سپس مذاکره را با شرایط خود مدیریت کرد.
دیپلماسی از موضع قدرت، راهبرد پیروزی در جنگ است
در تاریخ بشر، هیچ جنگی تا ابد ادامه نمییابد و پایان هر جنگی، میز مذاکره است. اما تفاوت بنیادین میان «پذیرش شکست» و «توافق پیروزمندانه» در این است که چه کسی، با چه ابزاری و در چه زمانی به میز مذاکره دعوت شود. در جنگ نوین و ترکیبی امروز، جایی که دشمن از ابزارهای متنوعی چون تحریمهای اقتصادی، جنگ رسانهای و فشارهای نظامی استفاده میکند، مذاکره نباید یک «راه فرار» باشد، بلکه باید «ابزاری برای تثبیت دستاوردهای میدان» باشد.
استراتژی پیششرطهای سخت
برای اینکه مذاکره منجر به یک پیروزی سیاسی پایدار شود، باید بر اساس استراتژی «پیششرطهای سخت»، وارد عمل شد. مذاکره در شرایطی که طرف مقابل تصور میکند با تحریمها ما را به زانو درآورده است، منجر به «امتیاز دادن» میشود، نه «توافق». بنابراین، ورود به میز مذاکره باید تنها پس از اثبات «ناکارآمدی ابزارهای دشمن» صورت گیرد.
دو شرط بنیادین برای مذاکره و توافق
- خروج کامل آمریکا از منطقه. حضور نظامی آمریکا در خاورمیانه، ریشه تمام ناامنیها و عامل اصلی تداوم تنشهاست. تا زمانی که این حضور به صورت قانونی و عملی پایان نیابد، هر توافقی تنها یک «تسکین موقت» خواهد بود و آمریکا هر زمان که بخواهد، دوباره بازی را به نفع خود تغییر خواهد داد.
- لغو کامل و بیقید و شرط تحریمهای ظالمانه. تحریمها ابزاری برای فشار هستند و مذاکره در حالی که دست ایران بسته باشد، یعنی پذیرش شکست. لغو تحریمها باید نه به عنوان یک «نتیجه» پس از مذاکرات، بلکه به عنوان یک «پیششرط» برای شروع گفتگو باشد تا طرف مقابل متوجه شود که ابزار فشارش دیگر کارساز نیست.04.29 – سجادیان
